قلب عاشقانه

واقعا عشق یعنی چی؟

asheghanehha — Sat, 08 Jul 2006 22:28:18 GMT

واقعا عشق یعنی چی؟

هر کسی یه تعریفی از عشق داره ، اما اینکه کدوم درسته و واقعی خدا میدونه.
اوشو در مورد عشق میگه: « عشق شوق وافر درونی برای یکی شدن با کل است، میل باطنی برای فناشدن در وحدانیت. منشأ عشق ، جدایی است، ما از منشأ خویش جدا شده ایم. این جدایی باعث پیدایش میل و اشتیاق در مابرای برای بازگشت به کل و یکی شدن با آن میشود. »
اما اون کل کیه؟ چه خصوصیاتی داره؟ و آیا همه میتونن به اون عشق بورزن و در نهایت باهاش یکی بشن؟این سوالیه که مدتهای مدیدی هست منو به فکر واداشته...

اریک فروم Erick from در کتاب هنر عشق ورزیدن The art of lovingبه ما می آموزد که عشق ورزیدن یک هنر است و مانند هر هنر دیگری به آموزش و تجربه نیاز دارد . دیگر اینکه عشق یک فعالیت است و مثل هر فعالیت دیگری صرف توجه ، انرژی و وقت می خواهد ...و هزاران نکته دیگر! اما فروم دستور العمل ارائه نمی دهد و در سبک نوشتاری خود شاهد از منابع مختلفی مثل انجیل و تورات گرفته تا کتب مذهبی بودایی و تائویسم و از آثار اکهارت و مارکس و اسپینوزا تا اشعار مولانا جلال الدین ! می آورد و این خود بر زیبایی ، نفوذ و اعتبار کلام او می افزاید.
فروم در این کتاب ابتدا نظریه عشق خود را شرح می دهد سپس عشق را به انواعی تقسیم می کند:
- عشق برادرانه - عشق مادرانه - عشق جنسی- عشق به خود - عشق به خدا
این نقطه شاید تنها جایی ست که من با فروم کمی تفاوت نظر دارم!
عشق بنا به تعریف خود فروم در این کتاب دارای دو صفت مشخصه است : عمق ارتباط متقابل و شادی. صفت متقابل دال بر دو جانبه بودن است و چنانکه خود بارها تاکید می کند رابطه عاشقانه رابطه ایست که هر دو طرف دهنده و گیرنده اند. در حالیکه ( مهر مادری ) و( رابطه با خدا ) به سبب ماهیتشان در این تعریف نمی گنجند.

در مهر مادری یک دهنده کامل وجود دارد و یک گیرنده کامل.چنانکه در رابطه با خدا نیز - چه در تفکر عرفانی ، چه در تفکر ماتریالیستی - نیز چنین است.
فروم انضباط ، تمرکز، بردباری و علاقه شدید را برای تمرین عشق ، مانند تمرین هر هنر دیگری ، واجب می داند و تمرین شهامت و ایمان را پیش نیاز تمرین عشق بر می شمارد.
او عشق و عادت را از هم متمایز دانسته و می گوید :« عشق رابطه افراد آزاد ، رشد يافته و مستقل است.»
عادت يعني ارتباط غير فعال (passive!).
وقتي انسان به چيزي عادت مي كند منطق خواسته اش چند تفاوت اساسي با عشق خواهد داشت :
- اين منطق كاملا خود مدارانه و حتي خود خواهانه است چه ترك عادت موجب مرض است‌!!
او- یا آن !! - را مي خواهد تا دچار سندرم ترك نشود !! در حاليكه منطق عشق كاملا ديگر خواهانه است .
- عادت يك موقعيت ايستاست . جوشش ندارد ، كشف لازم ندارد ، جستجو نمي خواهد و…
عشق همه اينها را دارد و فعالانه مي خواهد .
رابطه معتاد با عادتش رابطه اي توام با وابستگي و عدم استقلال است حال آنكه از خصوصيات اوليه عشق استقلال فرديست .
و به قول شاعر بزرگمان :
عشق شاديست
عشق آزاديست
عشق آغاز آدميزاديست !
عشق با عادت ميانه اي ندارد شايد تنها عادت عشق ، خرق عادت باشد!
عشقي كه به مصيبت عادت گرفتار آيد به سيبي مي ماند كه از درون پوسيده : ظاهري زيبا باطني زشت كه عاقبت همين چهره زيبا را نيز به تلنگري از هم مي پاشاند !
جوشندگي چشمه عشق كجا و مرداب عادت كجا ؟!
عشق لحظه به لحظه نو مي شود … اما چگونه ؟!
عشق محتاج اتفاقات روز به روز است:
يك شاخه گل سرخ ، (كشف يك بوسه بي هوا !) - به قول شهيار عزيز - يك مسافرت ناگهاني دونفره ، يك وعده ناگهاني ناهار فارغ از همه دنيا ، و از همه مهمتر بيان جمله كوچك صميمي معصوممان …اينها همه اتفاقات ياري دهنده ما هستند.
و گفتگو به مفهوم عام به عنوان يك ابزار جستجوگر ، فعال و كاشف به ياري عشق مي آيد و گفتگوي عاشقانه با تمام لطافت و تاثير عميق روانيش بر استحكام وزيبايي رابطه مي افزايد. دو عاشق به فصلهاي مشترك نياز دارند تا در اين صفحات مشترك به گفتگو در باب نقاط تفاوتشان بپردازند. آشنايي با ابزار گفتگو و شناختن راه يك گفتگوي فعال و تن دادن به اصول گفتگو سبب مي شود كه از يك تفاوت نظر نه تنها به تخريب رابطه نرسيم بلكه از آن در جهت استحكام رابطه سود جوييم.متاسفانه هميشه مفهوم گفتگو و جر و بحثهای بی ثمر در جامعه ما با هم قاطي مي شود!!
در گفتگو هيچكس به دنبال برتري جويي ، به كرسي نشاندن حرف خود ،‌ و پيروز شدن در بحث نيست. در يك گفتگو همواره هر دو طرف پيروزند چون در خلال اين تبادل نظر به عمق يكديگر بيشتر وبيشتر نفوذ مي كنند و اين آشنايي تازه حسي سرشار تر را در سايه سار احترام متقابل مي آفريند.

از عشق نه اما از معشوق خسته ام!!!!!!!!

asheghanehha — Sat, 08 Jul 2006 22:15:18 GMT

این مطلبرو از وبلاگ یکی از دوستام کپی کردم و اینجا گذاشتم چون فکر کردم شما هم بخونید بد نباشه البته با اجازه دوستم

امشب برای تمام تکرارها گريستم جز عشقمان که هيچوقت تکراری نمی شه.
به من بگو برای دوست نداشتن بايد چکار کرد.

از عشق نه اما از معشوق خسته ام.

امشب‌ به‌ آسمان‌ دلم‌ سفر مي‌كنم‌; دفتر آسمان‌ را ورق‌ مي‌زنم‌ و از كنار تك‌ تك‌ ستاره‌ها، آرام‌، گذرمي‌كنم‌. امشب‌ به‌ آسمان‌ دلم‌ سفر مي‌كنم‌ و كنار ستاره‌ها اميدي‌ دوباره‌ مي‌يابم‌.
... گاهي‌ خوب‌ است‌ از آسمان‌ باران‌ ببارد... برف‌ ببارد. گاهي‌ خوب‌ است‌ رعد و برق‌، قلب‌ آسمان‌ رابشكافد. گاهي‌ خوب‌ است‌ آسمان‌ صاف‌ باشد و آفتاب‌ بتابد; اما كاش‌ آسمان‌ دل‌ مردم‌، هميشه‌ صاف‌باشد و تنها آفتاب‌ را به‌ خود ببيند.

امشب‌ پنجره‌ي‌ اتاق‌ام‌ كوچكم‌ را باز مي‌كنم‌ و به‌ ياد تو كه‌ در آسماني‌، پرنده‌ كوچكت‌ را رها مي‌كنم‌.غنچه‌هاي‌ سپيد مريم‌ را مي‌بويم‌ و مي‌بوسم‌; گل‌ هايي‌ كه‌ عاشقشان‌ بودي‌. امشب‌ به‌ ستاره‌ها بيشتر نگاه‌مي‌كنم‌، شايد پيغامي‌ از تو بياورند. امشب‌ همه‌ پرنده‌ها و ستاره‌ها و همه‌ آنها كه‌ دوستشان‌ داشتي‌ را دراتاقم‌ پناه‌ داده‌ام‌

مرا عاشق‌ هميشه‌ خود بدان‌. من‌، دست‌ و پاي‌ دل‌ را به‌ مهر كرده‌ام‌ و به‌ پنجره‌ نور بسته‌ام‌. من‌ در حريم‌كبريايي‌ات‌، هيچ‌ شدم‌ و كبوتران‌ از شكسته‌هاي‌ دلم‌ تبرك‌ مي‌جويند. بي‌بال‌ و پر به‌ طواف‌ گنبدطلايي‌ات‌ آمده‌ام‌. رضاي‌ من‌! عيار پنجره‌ سخاوتمند تو، طلاي‌ ناب‌ خورشيد را چه‌ بي‌عيار كرده‌ است‌!

درون‌ات‌ دريايي‌ بود متلاطم‌ از موج‌ هايي‌ كه‌ يك‌ لحظه‌ آرام‌ نداشتند. هر شب‌ براي‌ ديدن‌ ماه‌، كنارحوض‌ قلب‌ات‌ مي‌نشستم‌ و تصوير ماه‌ را نگاه‌ مي‌كردم‌. چشم‌ در چشم‌ هم‌ مي‌دوختيم‌. او از خدامي‌گفت‌، من‌ از وصال‌. دست‌ كه‌ در حوض‌ مي‌كردم‌، ماه‌، تكان‌ مي‌خورد مثل‌ درياي‌ متلاطم‌ درون‌ات‌ ومن‌ اشك‌ مي‌ريختم‌ كه‌ چرا خلوت‌ مان‌ را به‌ هم‌ زده‌ام‌!

سكوت تنهايي!

asheghanehha — Sun, 11 Jun 2006 21:57:18 GMT

نگاهم مي كني و مي گوئي چرا مي خواهي در انتظارم بماني ؟
مگر از من چه ديده اي ؟
بسيارند بهتر از من , مهربانتر از من كه مي توانند عاشقت باشند كه مي توانند دوستت بدارند
بدون آنكه دوستشان بداري چرا من ؟
برو اينگونه خوشبخت تر مي شوي
برو رنج هايم را براي خودم بگذار
تو نمي تواني ادامه دهي
بگذار بدانم آيا آنقدر توان دارم كه به تو برسم يا نه ؟
بگذار ارزش داشتنت را حس كنم و اشك در چشمانت حلقه مي زند ...
ديگر نمي توانم هر مشكلي را تحمل مي كنم در برابر هر بادي مي ايستم و زير هيچ كوله باري شانه خم نمي كنم
از هيچ باراني نمي لرزم ...
اما اين ديگر نه زير بار غمهايت شكسته خواهم شد و زير باران اشكهايت خواهم لرزيد تاب دبدن اشكهايت را ندارم
آرام مي گويم باشد مي روم .
بعد پشت مي كنم به تو به آرزوهايم به دنيايم به وجودم و قدم در راه رفتن مي گذارم آري جدا يعني غربت
هميشه اين را گفته ام آرام مي گويم خواهم رفت فرو مي ريزم اما مي ايستم مي ايستم تا نداني چقدر خميده گشته ام باد پائيز به صورتم برخورد مي كند و سرمايش تا قلبم رسوخ مي كند
هيچ وقت فكر نكرده بودم پائيز اينقدر سرد است ...
در دستانم جاي تهي دستانت فرياد مي كند چرا گفتم مي روم؟؟؟
بدون تو خوشبختي كجاست ؟؟؟
بدون تو زندگي معنا ندارد ؟؟؟راستي مگر آدم چند بار عاشق مي شود ؟؟؟
چند بار ديوانه وار جاي خالي تو را جستجو كردم و باز پيراهنم را بوئيدم كه بوي آغوشت را زمزمه مي كرد ....!
در دلم آرزوي آمدنت مي ميرد
رفته اي اينك اما آيا باز مي گردي؟
چه تمناي محالي دارم !!!
..............................خنده ام ميگيرد!

asheghanehha — Mon, 29 May 2006 21:03:18 GMT

چقدر سخته وقتي تو زندان عاشقي گرفتار شدي و ازت پرسيدن جرمت چيه؟؟؟ بگي : عشق ... چقدر سخته وقتي كه كادو تولدت كه هميشه كلي واست عزيزه بي وفايي باشه ... چقدر سخته وقتي كسي كه دلت رو اسير كرده جواب نگاه عاشقانه تو رو نده ... چقدر سخته وقتي عاشق كسي باشي كه از عشق چيزي نمي دونه ... ولي سخت تر از همه اينه كه تو جاده هاي عاشقي به تابلوي عبور ممنوع بخوري به همون تابلويي كه هزاران قلب عاشق رو پشت خودش نگه داشته ... عشق ممنوع!!!

رو سر بنه به بالین

asheghanehha — Sat, 22 Apr 2006 20:12:17 GMT

شب ها و روزها با شتابی فزاینده در گذرند.سپیده که سر می زند به زندگی درودی دوباره میفرستیم.

و در اتفاق شامگاهی دیگربار با همه ی آن چه بر ما رفته است به بالین خود فرو می غلتیم و چه قدر باید

سر دهیم آوازی از ژرفای وجودمان که:رو سر بنه به بالین/ تنها مرا رهاکن!...

عشق حقيقي

asheghanehha — Fri, 14 Apr 2006 22:29:18 GMT

عشق حقيقي

    عشق حقيقي بي دليل است و از قلب سرچشمه مي گيرد. هرگز به دنبال تأييد عشق بامعيارهاي ذهني نباش. ذهن فقط به درد زندگي در دنيا مي خورد. اگر بخواهي مي تواني به توانايي ها و امكانات فردي كه دوستش داري فكر كني اما در اين صورت تو براي زندگي آينده به دنبال شرايط بوده اي. عشق فراتر از اينهاست. فراتر از معيارهاي ذهني است. عشق از جاذبه هاي بدني هم فراتر است نزديكي عشق فاصله هاي زماني و مكاني را درهم مي شكند چون مرز عشق از زمان و مكان فراتر است.
    تو از طريق قلبت با قلب ديگري ارتباط مي گيري... اين رابطه كلامي نيست به حرف در نمي آيد و با هيچ معيار ذهني قياس نمي شود. از قلب عشق و اعتماد زاده مي شود. ذهن هميشه ترديد دارد در حالي كه عشق كاملاً اعتماد مي كند. عشق از بدن چهارم مي آيد بنابراين با معيارهاي بدن هاي پايين تر قابل سنجش نيست و فقط به وسيلة‌ آنها به نحوي محدود حس مي شود.
    شما وقتي كسي را دوست داريد تنها از حضورش شاد مي شويد و ديگر نيازي به هيچ چيز ديگري نداريد.
    حالا به عنوان يك شاهد به فردي كه از عشق خود نسبت به او شك داريد فكر كنيد. تصور كنيد كه مقابل هم قرار گرفته ايد و شما به عنوان شاهد هم خود را مي بيني و هم او را. چه احساسي داريد؟ آيا ضربان قلبت تان تندتر شده؟ آيا حس مي كنيد امواج شادي بخش از سوي قلب او به سمت شما مي آيد؟ آيا حضور او برايتان نشاط آور است؟‌چشمان خود را ببنديد و اين امواج را با تمام وجود بررسي كنيد. تنها عضوي كه مي تواند بگويد شما عاشقيد يا نه قلبتان است.

asheghanehha — Wed, 05 Apr 2006 13:07:18 GMT

نظر دهید: عشق به وطن، چرا و چگونه؟!

asheghanehha — Wed, 05 Apr 2006 12:54:18 GMT

تو بهاری، آری خویش را باور کن!

نوروز را به جمشید شاه و سر دودمان پیشدادیان ایران زمین نسبت داده اند. جمشید، شاهی که بنای اصلاحاتی اساسی را در زندگی مردمان این مرز پر گهر پایه گذارد و از این رو عشق را نیز معنایی دوباره بخشید و مردمان سرزمینش را به عاشقان زیستن فرا خواند و همواره بهروزی و پیروزی آنان در درازای تاریخ از هورمزد داد آفرین خواستار بود.

دوستان عاشق و پارسیان فرهیخته نوروزتان هماره باد و آتش عشق هاتان هماره بر ستیغ صبح سپید

asheghanehha — Tue, 14 Mar 2006 21:03:26 GMT

asheghanehha — Mon, 23 Jan 2006 00:52:53 GMT

نظر شما در مورد عکس زیر چیه؟